Underground Blues. (het hele verhaal) de duivel verkocht zijn ziel aan mij.

Underground Blues.

1.

Een zware rook hangt in de bar en de gitarist van de band spelt net zijn solo, als ik mijn glas achter in mijn keel gooi. Ik knik in de richting van Pier de barkeeper en hij schenkt me nog een whisky bij. “Laat maar staan” zeg ik als hij weg wil lopen, en Pier weet al hoe laat het is. Het is laat en alles gebeurd tegenwoordig nog in het duister op plekken waar de techniek niet zo makkelijk kan door dringen. Geluidsoverlast hebben ze hier gelukkig niet want de bar is diep verstopt in de kerkers van de oude dorps kern. En hier, hier komt alleen het uitschot de muzikanten kunstenaars zwarte schapen. De laatste revolutioneren en uitgesloten schorem van de maatschappij, die nog een klein beetje vrij rond kunnen lopen stiekem in de nacht. Al is dat in grote steden wel anders. De band speelt, walk a mile in my shoes, en ik draai mezelf nog een blunt. Ik voel een hand over mijn schouders glijden, en een rilling schiet door mijn lichaam. Ik blaas mijn longen leeg en neem nog een slok van mijn whisky. Een bekende geur is mijn neus ingetrokken, en mijn mondhoeken trekken langzaam omhoog.

Kijk in mijn ogen

2.

Hey geile fluister ik naar de persoon die aan mijn linkerzijde van de bar komt zitten. Hey geile hoor ik zachtjes in mijn oor terug gefluisterd. Een nieuwe rilling schiet door mijn hele donder heen, als mijn herinneringen de stem met elkaar verbonden worden. Ik drink mijn glas leeg terwijl ik mij omdraai, om mijn handen leeg te maken voor een warme omarming van een goede vriend. Wat doe jij nou hier kut, zeg ik terwijl ik haar warme lichaam zachtjes tegen mij aandruk. Ik kon niet slapen zegt ze, en zag dat jij niet in jou atelier was, dus dacht ik dat je hier zou zitten. Godverdomme trut je weet toch hoe gevaarlijk dat is om hier te komen. Ja dat weet ik wel maar… “wat maar” zeg ik tegen haar en kus haar zachtjes op haar lippen. Je weet toch dat je tegenwoordig nergens meer normaal heen kan gaan zonder dat speciale pasje. Ja dat weet ik toch fluistert ze in mijn oor, en bijt er zachtjes in. Daar heb je die geile weer lach ik en trek haar lichaam stevig tegen die van mij aan. Mijn hand glijd zachtjes over haar rug en druk haar in een betere positie zodat ze mijn staat van opwinding kan voelen. Ze kijkt me aan ik lach en ik zeg we moeten weg.

Het is 2023 de wereld is veranderd en verdeeld, welkom George.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s